چه جمله ی ساده ای ولی جوابش را هنوز نیافته ای می توانیم حرف بزنیم و دهانمان را از تمام کلمات پر کنیم و دلمان را خالی..........

چرا با من حرف نمی زنی؟

دلت پر شده از حرف های نگفته و من به لبهایت خیره می شوم که چطور روی هم می لغزند و بعد فشرده می شوند و دستهات چشم هایم را می پوشاند..........

حرفی بزن.......

به چشم هات خیره می شوم حتی وقتی نمی توانم ببینمشان و سر می کشم پیاله ی ذهنت را و تو باز غریبی می کنی قریب.....

حرف هایت تمام نمی شود..

دستهایم را می گیری حتی وقتی دستهایم کنارت نیست و باز سکوت می کنی روبروی من که نیستم می نشینی و هی نگاهم می کنی......

باز هم حرف بزنیم......

قلبت را نگاه می کنم سرخ و تنها و سنگین می نوازد سرت را روی شانه ام گذاشتی و باز سکوت .......

خواهران بسیجی من به من توهین میکنند به خاطر مذهبشان و برادران مسلمان ولگرد من در خیابا ن به من تنه می زنند  به خاطر هرزگی شان  و من دستگیر می شوم به خاطر رنگ لباسم... موهایم....زندگی ام...... و آنها همچنان خیابان را گز می کنند...

گویا خداوند اینطور فرمان داده.......

کناره های دستم سیاه شده .....ذغالی شده...دست می کشم به صورتم...سیاه می شوم.......

مداد هایم را تیز می کنم یک طرح دیگر...

گفته بودی تو را نقاشی کنم........

زیبا شدم با گرد ذغال طرح های تو....

یاد شازده کوچولو افتادم....با ان گل خودخواه و از خودراضی که دوست داشت مدام ازش تعریف کنن...من گل سرخ نبودم....

بدون عینک مانیتور را تار می بینم به دکمه های صفحه کلید خیره می شوم و جای درست کلمات را پیدا میکنم...کاش می شد حرف زد....

به من بگو چکار کنم بگو چکار کنم........

ما شاید مسئول گل های سرخی هستیم که اهلی شان کرده ایم شاید هم همانطور که اهلی شان کرده ایم می توانیم طوری تربیت شان کنیم که فراموش کنند اهلی شده اند...

روحت شاد دوسنت اگزوپری فقید

گاهی عجیب فراموش می کنیم برای چی با همیم...

دلم بیشتر حرف می خواست بزنیم...خوابت برد تو ولی...خسته بودی...

این روزها به دستهام نگاه می کنم چروک شده شاید دارم پیر می شوم....

تشنه نیستی؟

هی ماهی بی جفت بازیگوش

تو در حوضک این حیاط بی سیب و سایه چه می خواهی؟

تو دلتنگ دریا نمی شوی؟....

"انرژیه هسته ای حقه مسلمه ماست"

همین!

کلیک کنید لطفا

باران می آمد ......

آن زن با باران می آمد.....

آن زن بی لبخند می آمد....

آن زن در باران تنها می آمد ....

آن زن باران می بارید........

بگذار برایت یک شعر دیگربگویم.........و کنار کاغذ کادو ها بنویسم......خطم بد است و باز  تو نمی توانی بخوانی...ولی دلم باز می شود...اندکی......

برای تو مینویسم....