هیچوقت نقاش خوبی نخواهم شد...
امشب دلی کشیدم شبیه نیمه سیبی که به خاطر لرزش دستانم در زیر آواری از رنگها ناپدید ماند...
چقد ر میتونه یه ادم حالش بد باشه چقد رمیتونه یه ادم حالش از ادما به هم بخوره از خودش از اینکه ادمه از اینکه اسمش ادمه حالش به هم بخوره چقد ممکنه یه ادم از ادما یه دیگه خسته بشه نتونه داد بزنه چقد رمیتونه احساس بد داشته باشه چقد ر می تونه احساس خفه گی کنه چقد رمی تونه احساس کنه ادمایه دیگه دارن ذره ذره روحشو می جوند ...چقد رمی تونه دلتنگ ادم بودن بشه چقد رمیتونه بنویسه تا دلش باز بشه چقدر می تونه خسته بشه و هی از نو شروع کنه چقدر می تونه نفس بکشه و صداشو تو سینش حبس کنه و چقدر می تونه فکر کنه که فردا ادم هایه بهتری رو خواهد دید فردا جایه دیگری خواهم رفت فردا جایه دیگری خواهم بود...کاش فردا روز بهتری بود... وای اگه تو نبودی من میمردم....
